تاثیر نوع پروبیوتیک در جیره جوجه های گوشتی روی رشد بدن

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

تاثیر نوع پروبیوتیک در جیره جوجه های گوشتی روی رشد بدن، اندام های سیستم ایمنی و مورفولوژی روده کوچک در هفته اول پرورش

حمید رضا علی اکبر پور1 محمد امیر کریمی ترشیزی2 مریم رضائیان3 کاظم یوسفی کلاریکلایی4 روح الله دوزوری5

1-دانشگاه ازاد اسلامی واحد بابل گروه دامپزشکی بابل ایران

2-دانشگاه تربیت مدرس دانشکده کشاورزی گروه پرورش و مدیریت طیور تهران ایران

3-دانشگاه تهران دانشکده دام پزشکی گروه علوم پایه تهران ایران

4-مجتمع مرغ ارین بابلکنار بابل ایران

5- دانشگاه ازاد اسلامی واحد بابل گروه دامپزشکی بابل ایران

 (تاریخ دریافت:اردیبهشت 93 تاریخ پذیرش:شهریور 93)

Email:این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

چکیده

به منظور مقایسه تاثیر دو نوع پروبیوتیک متفاوت بر وزن بدن اندام های سیستم ایمنی و بافت روده در هفته اول پرورش آزمایشی با378 قطعه جوجه خروس یک روزه آرین در قالب3 تیمار با 6 تکرار و 21 جوجه در هرتکرار به انجام رسید. تیمارهاي  آزمایشی شامل دو جیره داراي پروبیوتیک برپایه باکتري باسیلوس یا باکتري هاي اسید لاکتیکی بود که با یک جیره شاهد بدون پروبیوتیک مقایسه شد. در سن 3 و 7 روزگی پس از ثبت وزن تمام جوجه ها، اقدام به کشتن یک پرنده از هر پن شد و وزن اندام های ایمنی،  طول و وزن نسبی بخش های مختلف روده کوچک و خصوصیات مورفولوژیک ژژونوم مورد مطالعه قرار گرفت. طی3 روز اول پرورش نسبت طول ژژونوم به وزن زنده درگروه مصرف کننده پروبیوتیک برپایه باسیلوس و همچنین طول ایلئوم در هر دو گروه مصرف کننده پروبیوتیک نسبت به گروه شاهد بیشتر بود (0/05>p). میانگین وزن زنده جوجه های مصرف کننده پروبیوتیک بر پایه باسیلوس در3 روزگی نسبت به گروه شاهد کمتر بود (0/05>p). صفات مورفولوژیک میکروسکوپیک ژژونوم در سن 3 و 7 روزگی تحت تاثیر مصرف پروبیوتیک قرار نگرفت (0/05< p). در سن 7 روزگی میانگین وزن طحال در گروه مصرف کننده پروبیوتیک برپایه باسیلوس نسبت به گروه شاهد افزایش داشت (0/05>p). نتایج این پژوهش نشان می دهد اثرات زودهنگام مصرف پروبیوتیک روی برخی ازبخش های مختلف روده ورشدبرخی ازاندام های سیستم ایمنی طی هفته اول پرورش قابل مشاهده واندازه گیری است و نیز وسعت این تاثیرات اولیه بر اساس نوع باکتری های ارائه شده توسط پروبیوتیک متفاوت است.

 

جیره جوجه های گوشتی


مقدمه

پروبیوتیك ها مکمل های خوراکی حاوی میکروب های زنده می باشند که اثرات خوبی روی تعادل میکروب های روده میزبان خواهند گذاشت (Awad و همکاران 2009). تا کنون بیش از 400 جنس متفاوت از باکتری به عنوان باکتری های پروبیوتیکی شناخته شده اند. اما به طور معمول تنها چند گونه متفاوت از میکروارگانیسم ها شامل باکتری و یا مخمر به صورت تجاری در فرآورده های پروبیوتیکی استفاده می شوند ( Chichlow-ki و همکاران a2007 و Timmerman و همکاران 2004). باکتری هایی مانند لاکتوباسیلوس، استرپتوکوکوس، باسیلوس، بیفیدوباکتریوم، انتروکوکوس، اشرشیاکلی و مخمرهای کاندیدا و ساکرومیسس از مهم ترین میکروارگانیسم هایی هستند که به عنوان پروبیوتیك در تغذیه طیور مورد استفاده قرار می گیرند(Patterson  و2003 Burkholder  ).

در مورد اثر مصرف پروبیوتیك ها روی صفات مختلف بیولوژیك پرندگان گزارشات متفاوتی در دسترس است. برخی محققین با استفاده از پروبیوتیک بهبود عملکرد رشد( Mountzouris و  همکاران 2010 و  Zhou و همکاران2008  ) و خصوصیات مورفولوژیك روده Awad) وهمکاران  2009 و Chichlowski و همکاران ( b2007 را در پرنده گزارش نموده اند. اما گزارشاتی هم وجود دارند که بیانگر این مسئله هستند که استفاده از پروبیوتیك اگر چه سبب کاهش میکروارگانیسم های پاتوژن روده می گردد، ولی الزاماَ تاثیری روی فاکتورهای عملکردی پرنده نداردKnap) و همکاران 2011 و Willis و Hugan .(2009 Reid و همکاران (2004) نیزگزارش نمودند که همیشه مصرف پروبیوتیك سبب بهبود عملکرد جوجه ها نمی شود. در برخی از مطالعات بافت شناسی با استفاده از میکروسکوپ نوری نیز محققین تغییری در مورفولوژی روده تحت تاثیر مصرف پروبیوتیك مشاهده ننمودند (Rahimi و همکاران 2009 و Chen و همکاران 2009). در بسیاری از آزمایش ها برای بروز تاثیر پروبیوتیك ها سپری شدن یك دوره زمانی سه هفته ای گزارش شده است (Ghasemi و همکاران 2010)، این در حالی است که در روزهای ابتدایی پس از هچ، جوجه ها شرایط جدیدی از زندگی را تجربه خواهند نمود.چون طی این دوره از زندگی، سرعت رشد جوجه ها بیش از روزهای گذشته دوره جنینی است،  جیره های غذایی جایگزین منابع مواد مغذی حاصل از زرده تخم مرغ می شود و همچنین تغییرات مهمی در سیستم دستگاه گوارش، ایمنی و کنترل حرارتی بدن صورت می پذیرد. از این رو هفته اول پس از هچ زمانی حساس در پرورش طیور محسوب می گردد(Yassin و همکاران 2009). با این وجود مطالعات اندکی در خصوص بررسی تاثیرات پروبیوتیك روی رشد و توسعه دستگاه گوارش طی سنین ابتدایی رشد در دست می باشد. با وجود انواع مختلفی از پروبیوتیك ها از نظر تنوع بار میکروبی که هریك دارای ویژگی های بیولوژیك و رفتار های اکولوژیك مختص به خود در شرایط دستگاه گوارش طیور می باشند ولی تا کنون به مقایسه عملکرد آن ها در جوجه های گوشتی کمتر توجه شده است. به عنوان مثال باسیلوس سوبتیلیس[1]دارای اسپور بوده که در برابر شرایط نامساعد محیطی مانند تغییر دما و اسیدیته مقاوم می باشد لذا قدرت سازگاری آن ها به شرایط محیط داخلی دستگاه گوارش را در مقایسه با  لاکتوباسیل ها افزایش می دهد و اجازه می دهد تا باکتری های مفید بیشتری به بخش های مختلف روده برسد(Chen و همکاران 2009). لذا هدف از این پژوهش، مطالعه اثر دو نوع پروبیوتیك متفاوت از نظر سویه باکتریایی بر رشد بدن، اندام های سیستم ایمنی و خصوصیات مورفولوژیك جوجه های گوشتی طی سنین ابتدایی رشد می باشد.

مواد و روش کار

این آزمایش در مرکز اصلاح نژاد آرین بابلکنار با 378 قطعه جوجه خروس یك روزه گوشتی آرین در قالب 3 تیمار انجام گردید. هر تیمار دارای 6 تکرار و 21 قطعه جوجه با میانگین وزن 5/44 گرم در هر تکرار بود که به طور تصادفی درون پن ها قرار گرفتند. جیره غذایی بر اساس توصیه انجمن تحقیقات ملی(National Research Council1994) و راهنمای پرورش آرین بر پایه ذرت و سویا تنظیم شد. دسترسی به آب و غذا برای تمامی جوجه ها آزاد بود. اجزاء و ترکیب شیمیایی جیره هاي آزمایشي و شاهد یکسان و فقط از نظر وجود و نوع پروبیوتیك متفاوت بودند. گروه شاهد جیره تجاری بدون پروبیوتیك دریافت نمود. دو جیره آزمایشی دیگر به ترتیب حاوی پروبیوتیك بر پایه باسیلوس سوبتیلیس(کلسپورین[2]) یا باکتری­های­ اسید­لاکتیکی (پری مالاک[3]) شامل لاکتوباسیل[4]، استرپتوکوکوس[5] و بیفیدوباکتریوم[6] بود. قبل از آزمایش بار میکروبی هر دو پروبیوتیك اندازه گیری شد (Leuscher و Bew 2003 و Willis و Reid 2009). برای شمارش باکتری های  لاکتوباسیل، بیفیدوباکتریوم و استرپتوکوکوس موجود در پری­مالاک به ترتیب از محیط کشت ام آر اس[7] ، رین فورس کولستریدیال[8] و کا اف استرپتوکوکوس [9] استفاده شد. پلت های حاوی نمونه و محیط کشت به مدت 3 روز به ترتیب برای دو محیط کشت اول در دمای 37 و 43 درجه سلسیوس با شرایط بی­هوازی و برای محیط کشت سوم در شرایط هوازی در دمای 37 درجه سلسیوس در انکوباسیون قرار داده شد. باکتری های اسپوردار کلسپورین نیز با استفاده از محیط کشت تریپتی کیز سوی براس[10] با 2 درصد آگار طی شرایط هوازی و پس از 24 ساعت قرار گرفتن در دمای 37 درجه سلسیوس درون انکوباتور، مورد شمارش قرار گرفتند. بر اساس تعداد کلنی در هر گرم خوراک هردو گروه ازمایشی مصرف کننده پروبیوتیك در این بررسی مشابه بودند .(106 cfu/g)

برنامه های بهداشتی براساس مقررات مرکز اصلاح نژاد مرغ آرین انجام شد. از پوشال چوب به عنوان بستر و نوردهي دائمي استفاده گردید. به منظور جلوگیری از انتقال بستر میان پن ها صفحات پلاستیکی قرار داده شد. در سن 3 و 7 روزگی جوجه ها به صورت انفرادی وزن کشی شدند و میزان مصرف دان بر اساس هر پن نیز ثبت و پس از تصحیح بر اساس وزن تلفات، میزان ضریب تبدیل خوراک به صورت میانگین هر قطعه پرنده محاسبه شد. در سن 3 و 7 روزگی از هر واحد آزمایشي یك قطعه پرنده به صورت تصادفی (6 پرنده از هر گروه آزمایشی) انتخاب، کشتار و دستگاه گوارش از بدن خارج و بخش های مختلف روده به منظور اندازه گیری طول و وزن آن ها از هم جدا گردید. سپس یك سانتیمتر از قسمت میاني ژژونوم برای مطالعات بافت شناسی از روده جدا شد. براي تفکیك قسمت های مختلف روده از ویژگي هاي تشریحي ظاهري استفاده شد. بر این اساس دئودنوم از سنگدان شروع شده و قسمت انتهایي خم آن اطراف لوزالمعده ابتداي ژژونوم در نظر گرفته مي شود. ژژونوم از انتهاي دئودنوم تا زایدة مکل[11] و ایلئوم پس از آن تا محل اتصال رودة کور در نظر گرفته شد(Awad و همکاران 2009). محتویات روده از قطعات جدا شده از ژژونوم تخلیه گردید و از نمونه های بافتی ژژونوم پس از تثبیت، آبگیری، شفاف سازی و قرار گرفتن در پارافین، بلوک های بافتی تهیه شد(Awad و­همکاران 2009). لام ها بعد از رنگ آمیزی (آلشین بلو[12]) توسط میکروسکوپ نوری و با استفاده از عدسی چشمی مدرج[13] مورد مطالعه قرار گرفتند و طول پرز (از راس پرز تا قاعدة آن)، عرض پرز (در محل قاعدة پرز)، عمق کریپت (از قاعدة پرز تا انتهاي غدد) اندازه گیری شد سپس نسبت طول پرز به عمق کریپت و مساحت سطح پرز تعیین گردد Geyra)و همکاران 2001). همچنین در این بررسی وزن کبد، طحال و بورس فابرسیوس بوسیله ترازوی دیجیتال با دقت 0/0001± گرم اندازه گیری شد. تجزیه آماری این پژوهش در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با استفاده رویه GLM نرم افزار SAS (2003) انجام پذیرفت و برای مقایسه میانگین ها از آزمون چند دامنه ای دانکن در سطح  α=0/05 استفاده شد.

نتایج

در جدول 1 نتایج صفات مورد بررسی در سن 3 روزگی نشان داده شده است. در این بررسی وزن بخش های مختلف روده کوچك (دئودنوم، ژژونوم و ایلئوم)، کبد، طحال و بورس فابرسیوس و همچنین میانگین طول دئودنوم، ژژونوم وصفات مورفولوژیك میکروسکوپی ژژونوم (طول، عرض و مساحت پرز، عمق کریپت و نسبت طول پرز به عمق کریپت) که با عدسی چشمی مدرج (شکل1) اندازه گیری شده بود و وزن نسبی بخش های مختلف روده کوچك، تفاوت معنیسداری میان گروه های آزمایشی و شاهدنداشتند (p>0/05) نتایج این بررسی نشان داد که مصرف پروبیوتیك بر پایه باسیلوس سوبتیلیس در سن 3 روزگی نسبت طول ژژونوم به وزن زنده و طول ایلئوم را نسبت به شاهد افزایش داد ولی پروبیوتیك بر پایه باکتری های اسید  لاکتیکی از نظر آماری تنها سبب افزایش طول ایلئوم نسبت به شاهد شد(p<0/05).میانگین وزن زنده جوجه های مصرف کننده پروبیوتیك برپایه باسیلوس سوبتیلیس در 3 روزگی نسبت به گروه شاهد به طور معنی داری  کمتر بود(p<0/05).

جدول 2 نتایج صفات بیولوژیك مورد بررسی در سن 7 روزگی را نشان می دهد. در این سن تفاوت معنی داری میان گروه های آزمایشی از نظر صفات عملکردی (وزن بدن، مصرف دان و ضریب تبدیل خوراک)، طول و وزن نسبی بخش های مختلف روده کوچك، صفات مورفولوژیك میکروسکوپی(شکل2) ژژونوم (طول، عرض و مساحت پرز، عمق کریپت و نسبت طول پرز به عمق کریپت) و وزن کبد و بورس فابرسیوس مشاهده نگردید(p>0/05) در حالی که میانگین وزن طحال در گروه مصرف کننده پروبیوتیك برپایه باسیلوس سوبتیلیس نسبت به گروه شاهد افزایش داشت (p<0/05).

 

بحث

طول و ویژگی های مورفولوژیك روده می تواند میزان جذب مواد مغذی را تحت تاثیر قراردهد (Rahimi و همکاران 2009 و Miles و همکاران 2006) و به عنوان یك سد در برابر عوامل پاتوژن و عوامل شیمیایی عمل نماید (Brown 2011). بررسی های به عمل آمده وجود اثر متقابل میان باکتری های موجود در فرآورده های پروبیوتیکی و سلول های پوششی روده را نشان می دهند (Smirnov و همکاران 2005) به طوری که استفاده از پروبیوتیك به تقویت استحکام  یه پوششی به عنوان یك سد بیولوژیك نیزکمك می نماید (Brown 2011). بر اساس نتایج پژوهش های محققین طول روده می تواند تحت تاثیر فاکتورهای تغذیه ای تغییر نماید. Miles و همکاران (2006) .طی بررسی های خود نتیجه گرفتند که مصرف آنتی بیوتیك می تواند سبب کاهش طول و وزن روده در 7 روزگی شود. Maisonnier و همکاران (2003). طی بررسی های خود نشان دادند که میکروفلور دستگاه گوارش می تواند وزن و طول نسبی روده را تحت تاثیر قرار دهد. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که تاثیر پروبیوتیك های متفاوت روی خصوصیات بخش های مختلف روده کوچك تحت تاثیر سن می تواند تغییر نماید. Tsirtsikos و همکاران (2012) طی بررسی های خود نتیجه گرفتندکه اگر چه مصرف پروبیوتیك روی مورفولوژی جوجه­های گوشتی ایلئوم و دئودنوم در 14 و 42 روزگی تاثیری نداشت ولی مورفولوژی سکوم را در 42 روزگی تحت تاثیر قرار داد. Rahimi و همکاران (2009) با افزودن پروبیوتیك بر پایه باکتری های اسیدلاکتیکی به خوراک نتیجه گرفتند که پروبیوتیك سبب افزایش تعداد و اندازه سلول گابلت و ضخامت لایه­موکوسی در روده جوجه بوقلمون ها شد ولی طی مطالعات مورفولوژیك با استفاده از میکروسکوپ نوری تغییری در ارتفاع پرز، عمق کریپت و نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت در دئودنوم، ژژونوم و ایلئوم تحت تاثیر پروبیوتیك مشاهده نکردند. این محققین طی مطالعه با استفاده از میکروسکوپ الکترونی گزارش نمودند که تراکم پرزها، طول میکروویلی ها و اندازه و تراکم سلول های گابلت با مصرف پروبیوتیك افزایش یافت. در این بررسی طی هفت روز مصرف از هردو نوع پروبیوتیك، صفات مورفولوژیك ژژونوم روده تحت تاثیر قرار نگرفت. به طور مشابه Chen و همکاران (2009)با افزودن پروبیوتیك (باسیلوس سوبتیلیس به همراه ساکرومیسیس سرویسیه[14]) نتیجه گرفتند که عمق کریپت، طول و مساحت پرز روده تحت تاثیر مصرف پروبیوتیک در طول دوره ازمایش قرار نگرفت. براساس گزارش های موجود تاثیر گذاری پروبیوتیك روی­ سلول های اپیتلیال و مورفولوژی بخش های مختلف روده بسته به زمان مصرف و نوع پروبیوتیك می تواند متفاوت باشد.

افزایش وزن نسبی اندام های مرتبط با سیستم ایمنی مانند بورس فابرسیوس و طحال با توانایی بدن برای تولید سلولهای لنفوئیدی به عنوان شاخصی از پاسخ سیستم ایمنی، همبستگی دارد Teo و Li .(2007) Tan و همکاران (2009) گزارش نمودند که با استفاده از پروبیوتیك (باسیلوس سرئوس+  لاکتوباسیلوس[15]) ایمنی همورال و سلولی در جوجه های گوشتی بهبود یافت و وزن نسبی طحال در 21 روزگی، تیموس در 21 و 42 روزگی و بورس فابرسیوس در 42 روزگی افزایش یافت. Awad  و همکاران (2006) با افزودن پروبیوتیك به جیره غذایی حاوی داکسی نیل والنول[16] که یك نوع سم قارچی می باشد، تفاوتی در وزن طحال جوجه های گوشتی مشاهده ننمودند. Awad و همکاران (2009) طی مطالعه روی تاثیرات پروبیوتیك و سیمبیوتیك نتیجه گرفتند که وزن طحال و تیموس درجوجه های مصرف کننده پروبیوتیك نسبت به گروه مصرف کننده سیمبیوتیك در 35 روزگی افزایش یافت ولی وزن بورس فابرسیوس تغییری نکرد. بر اساس نتایج این بررسی پروبیوتیك ها می توانند در سنین اولیه نیز روی رشد اندام های سیستم ایمنی تاثیر داشته باشند ولی میزان تاثیر آنها براساس سویه باکتریایی مورد عرضه و سن پرنده می تواند متفاوت باشد. در این بررسی در سن 3 روزگی پروبیوتیك ها تاثیری روی رشد اندام­های مربوط به سیستم ایمنی نداشتند. قبلا نیز محققین نشان دادند که سن پرنده در کنار عواملی مانند میزان مصرف، نحوه و تناوب مصرف، ترکیب گونه و قابلیت زنده ماندن   میکروب های قابل عرضه پروبیوتیك در شرایط دستگاه گوارش، شرایط و عوامل استرس زای محیط می توانند کارایی پروبیوتیك ها را تحت تاثیر قرار دهند Mountzouris) و همکاران2010، Li و همکاران 2009، Chen و همکاران2005، Smirnov و همکاران 2004، Patterson و همکاران 2003). ­­

در این بررسی اگرچه جوجه هایی که به خوراک آنها پروبیوتیك بر پایه باسیلوس سوبتیلیس اضافه شده بود وزن کمتری در سن 3 روزگی نسبت به گروه شاهد داشتند ولی مصرف پروبیوتیك بر پایه باسیلوس سوبتیلیس یا باکتری اسید  لاکتیك تاثیری روی وزن بدن درهفت روزگی نداشت. گزارش های محدودی در خصوص تاثیر مصرف پروبیوتیك در روزهای اول پرورش در دسترس می باشد. O’Dea و همکاران (2006) با تجویز 2 نوع پروبیوتیك متفاوت، تفاوتی در عملکرد جوجه های گوشتی (وزن بدن ، ضریب تبدیل و مرگ و میر) در سن 42 روزگی مشاهده نکردند. Willisو 2008)Reid) طی بررسی های خود مشاهده نمودند که مصرف پروبیوتیك (باکتری های اسید لاکتیکی) تاثیری روی عملکرد و میزان مرگ و میر نداشت. Bai و همکاران (2011) طی بررسی های خود نتیجه گرفتند که پروبیوتیك (لاکتوباسیل + ساکرومیسس سرویسیه) سبب افزایش میزان رشد طی 21 روز اول پرورش جوجه شده ولی تاثیری روی رشد جوجه ها از 21 تا 42 روزگی نداشت، ولی Fritts و همکاران (2000) با افزودن پروبیوتیك حاوی باسیلوس سوبتیلیس به جیره جوجه های گوشتی مشاهده نمودند که میزان رشد و ضریب تبدیل از سن 21 تا42 روزگی بهبود یافت. بر این اساس تاثیر پذیری عملکرد رشد به مصرف پروبیوتیك می­تواند متفاوت باشد. تشخیص مستقیم علت تفاوت نتایج تاثیر پروبیوتیك بر عملکرد رشد پرنده در مطالعات متفاوت حاصل از  محققین کاری مشکل است زیرا عوامل متعددی بر عملکرد پروبیوتیك ها تاثیر گذار هستند Mountzouris) و همکاران 2010) که قبلا در این مقاله به آن اشاره شده است. به طور کلی باتوجه به اهمیت و حساسیت های هفته اول پرورش جوجه های گوشتی، نتایج این پژوهش نشان می­دهد که استفاده از پروبیوتیك می تواند برخی خصوصیات بخش های روده کوچك و رشد اندام های سیستم ایمنی را تحت تاثیر سن طی هفته اول پرورش متاًثر نماید ولی بر اساس نوع باکتری های موجود در افزودنی های پروبیوتیکی تجاری این تاًثیرات از هم متفاوت است به طوری که پروبیوتیك برپایه باسیلوس سوبتیلیس نسبت به باکتری های اسید لاکتیکی تاثیر مهم تری روی رشد اندام های سیستم ایمنی و برخی ویژگی های روده کوچک دارد.

 

[1] Bacillus subtilis

[2] Calsporin,QTI Inc,Japan

[3] Primalac,Star Iabs Inc,USA

[4] Lactobacillus

[5] Streptococcus

[6] Bifidobacterium

[7] MRS media

[8] Reinforced Clostridial media

[9] KF Streptococcus media

[10] Trypticase Soy Broth (BBL)

[11] Meckel`s diverticulum

[12] Alcian blue

[13] Eyepiece Graticule

[14] Saccharomyces cerevisiae

[15] B.cereus+Lactobacillus

[16] Deoxynivalenol

درباره ما

شرکت فن‌آوری زیستی طبیعت‌گرا در سال ۱۳۷۹ به منظور احداث مدرنترین کارخانه بیوتکنولوژی در خاورمیانه جهت تولید فرآورده های بیوتکنولوژی در شهرك گلدشت کرج تاسیس و از ابتدای سال ۱۳۸۴ تولید خود را آغاز کرد.

کارخانه این شرکت توانایی تولید انواع آنتی بیوتیکها و واکسنهای حیوانی ، ویتامینها، لاروکشها، کودها، آفتکش‌ها و علف هرزکش‌های بیولوژیک مورد مصرف در بهداشت و کشاورزی را دارد.

چشم انداز

ایفای نقش به عنوان بزرگترین شرکت ارایه کننده خدمات کشاورزی بیولوژیک با کیفیت مطلوب، مطابق با استانداردهای جهانی، جهت تولید محصولات کشاورزی ارگانیک

ماموریت

ارائه مناسب ترین خدمات به کشاورزان برای تولید محصولات ارگانیک با بهره وری بالا، مطابق استانداردهای جهانی.
کمک به بسط فرهنگ کشاورزی ارگانیک.

©2018 Biorun. All Rights Reserved | کلیه حقوق برای شرکت فن آوری زیستی طبیعت گرا محفوظ است ۱۳۹۶©